Τα επικίνδυνα πέτρινα κολονάκια της οδού Μύσωνος στην πόλη της Σητείας

Τσιμεντένια Κολονάκια παγίδες για πεζούς έχουν τοποθετηθεί εδώ και λίγο καιρό την οδό Μύσωνος στην πόλη της Σητείας.

Αναζητούμε τον σκοπό της τοποθέτησης τους δεδομένο ότι τα αυτοκίνητα παρκάρουν απο την αριστερή πλευρά του οδοστρώματος .

Συνήθως στις περιπτώσεις προειδοποίησης - απαγόρευσης στάσης ή στάθμευσης οι αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες προχωρούν σε κολονάκια όπως αυτά που φαίνονται στην φωτογραφία που ακολουθεί.

Εύκαμπτα πλαστικά κολωνάκια σήμανσης με αντοχή στα χτυπήματα των οχημάτων.

Τοποθετούνται σε δρόμους, πεζοδρόμια, παρακάμψεις, οδικούς κόμβους, εργοτάξια κ.α. για την οριοθέτηση και σήμανση επικίνδυνων σημείων, την απαγόρευση στάθμευσης, το διαχωρισμό λωρίδων κυκλοφορίας και άλλες σχετικές εφαρμογές. 

Η επικινδυνότητα της συγκεκριμένης κατασκευής έγκειται στο φαινόμενο που ήδη έχει παρατηρηθεί να σκοντάφτουν περαστικοί και ιδιαίτερα τις βραδυνές ώρες.

Πέτρινα μικρά κολονάκια σε ύψος, που το λευκό χρώμα τους τα καταστεί όχι και τόσο εμφανή.

Οι αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες ας φροντίσουν να διορθώσουν την συγκεκριμένη κατασκευή βάφοντας κίτρινα τα τσιμεντένια κολονάκια για να είναι εμφανή, ένα δεν κρίνουν σκόπιμο να ξαναεξετάσουν την χρήση εύκαμπτων πλαστικών  με αντοχή στα χτυπήματα των οχημάτων. 

Τα πλαστικά κολωνάκια δρόμου είναι έντονου πορτοκαλί χρώματος για να είναι ιδιαιτέρως ευδιάκριτα από μεγάλη απόσταση, ενώ οι ανακλαστικές ταινίες που φέρουν τα κάνουν ορατά σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού και δυσμενών καιρικών συνθηκών

Το νομικό πλαίσιο αναφορικά με τα πεζοδρόμια και τον υπόχρεο σε επισκευή τους οριοθετείται από την υπουργική απόφαση ΥΑ 3046/304/30-1/3-2-1989 ΦΕΚ 59 Δ΄ ( ΚΤΗΡΙΟΔΟΜΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ) του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και ιδίως το άρθρο 24 , καθώς και από τα άρθρα 104, 105,106 του Εισαγωγικού Νόμου Αστικού Κώδικος και τα άρθρα 288, 281, 200 Γενικών Αρχών Αστικού Κώδικος.

Ανατρέχοντας στην σχετική νομοθεσία διακρίνουμε ότι ο νομοθέτης κάνει μία διπλή διάκριση: διακρίνει μεταξύ των αιτιών που δημιούργησαν την εστία ευθύνης και ορίζει ότι, 

1) στην περίπτωση που αιτία της βλάβης στο πεζοδρόμιο είναι ένα γεγονός που εκφεύγει της σφαίρας ευθύνης του δήμου , αρμόδιος είναι ο παρόδιος ιδιοκτήτης προς αποκατάσταση του πεζοδρομίου που κείται έμπροσθεν της οικίας του,

2) στην περίπτωση όμως που η βλάβη στο πεζοδρόμιο προκλήθηκε ένεκα πρωθύστερης επικίνδυνης ενέργειας άλλων φορέων πχ ή του δήμου διαμέσου των αρμοδίων οργάνων του ή άλλων φορέων όπως οργάνων της ΕΥΔΑΠ ή της ΔΕΗ που εκτέλεσαν εργασίες για αποκατάσταση βλάβης σε σωλήνες υπόγειους κάτω από τα πεζοδρόμια, τότε την ευθύνη αποκατάστασης την έχει ο φορέας εκτέλεσης ( δήμος ή λοιποί φορείς ) καθότι με την επέμβασή τους δημιούργησαν μία εστία κινδύνου ώστε να καθιερώνεται από την σχετική νομοθεσία η ιδιαίτερη νομική τους υποχρέωση να "διορθώσουν" τη ζημία που έκαναν.

Κατά γενική ομολογία θα μπορούσαμε να πούμε οτι την ευθύνη για την κατασκευή, ανακατασκευή και επισκευή των πεζοδρομίων έχουν οι παρόδιοι ιδιοκτήτες. Αν λοιπόν σπάσουν πλάκες πεζοδρομίου από αλλογενείς αιτίες ( καιρικές συνθήκες, επέμβαση τρίτου που παρκάρει πάνω και προκαλεί ζημιά, μεταφορικές εργασίες, φθορά χρόνου, ρίζες δέντρων κτλ) τότε βαρύνεται ο παρόδιος ιδιοκτήτης.

Ο Δήμος ή οι Λοιποί φορείς εκτέλεσης ευθύνονται μόνον οταν με πρωθύστερες δικές τους ενέργειες δημιούργησαν εστία κινδύνου άραγε και υποχρεούνται να την κλείσουν, (άρθρα 105, 106 ΕιΣΝΑκ) με βάση τους κανόνες της καλής πίστης και των χρηστών –συναλλακτικών ηθών ( 280, 288 , 200 ΑΚ) που απορρέουν ως γενικοί κανόνες επιμελούς συμπεριφοράς , υπό την έννοια ότι αν δεν το πράξουν, επέχουν νομική ευθύνη σε αποζημίωση από την αδικώς, τελούμενη δια παραλείψεως ,επικίνδυνη συμπεριφορά τους